Aristoteliaans

“Aristoteliaans” verwys na idees of benaderings wat afkomstig is van of beinvloed is deur die denke van die Griekse filosoof Aristoteles (384–322 v.C.). In teologie en metafisika dui dit spesifiek op ‘n benadering wat klem le op substansie, vorm-en-materie, potensiaal en akt, en oorsaaklikheid. Aristoteles het byvoorbeeld onderskei tussen potensialiteit (wat iets kan wees) en aktualiteit (wat dit tans is), en hierdie onderskeid het groot invloed gehad op hoe teoloe God as Aktus Purus (suiwer akt) verstaan. In klassieke teisme is baie idees oor God se onveranderlikheid, ewigheid en eenvoud gebou op Aristoteliaanse metafisika, wat orde, doelgerigtheid en oorsaaklikheid in die skepping beklemtoon.

Onveranderlikheid

Onveranderlikheid (of immutabiliteit) is die eienskap van God dat Hy nie verander nie – nie in Sy wese, karakter, wil of doelstellings nie. In klassieke teologie beteken dit dat God volkome stabiel en betroubaar is, nie onderhewig aan tydelike prosesse of emosionele wisselinge nie. Waar mense ver...