Aseitas (van die Latyn a se – “uit homself”) verwys na God se selfstandige, selfgenoegsame bestaan. Dit beteken dat God nie van enigiets buite Homself afhanklik is vir Sy bestaan of aard nie. Terwyl alles anders deur iets anders voortgebring is of afhanklik is van iets anders, is God die enigste wese wat eenvoudig is – sonder begin, einde of oorsaak. Hy bestaan nie deur iets anders nie, maar uit Homself alleen. Hierdie konsep le ten grondslag van baie ander eienskappe van God in klassieke teologie, soos Sy onveranderlikheid, ewigheid en almagtigheid.