Immanensie

Immanensie verwys na die idee dat die goddelike, die werklikheid of die grond van bestaan aanwesig is binne die wereld, eerder as buite of bo dit. In teenstelling met transendensie beklemtoon immanensie die nabyheid, betrokkenheid en teenwoordigheid van iets in die geskape orde of binne-in die menslike ervaring. God word in sommige tradisies as immanent beskou – nie as ‘n afgelee wese in die hemel nie, maar as teenwoordig binne elke aspek van die skepping, selfs binne-in die menslike hart. In sekere panteistiese of panenteistiese wereldbeskouings word God of die goddelike selfs vereenselwig met die hele natuur of werklikheid self. Die spanning tussen immanensie en transendensie speel ‘n sentrale rol in teologiese en filosofiese denke oor God, die natuur van werklikheid, en hoe ons sin maak van ons ervaring van die heilige.

© Attie Retief, 2025